Cytując mistrza Jeremiego ‘ja zawsze byłam za wiosną, bez względu na porę roku’. Dziwnie jednak celebruje się pierwszy jej dzień, kiedy tu temperatury zaliczyły już urocze 24 stopnie i pełnię słońca, a pierwsze żonkile już przekwitają. No ale to jednak dzisiaj oficjalnie jest wiosna. I w sumie nie ma znaczenia, jak bardzo kwitną, albo nie kwitną kwiatki, bardziej chodzi o to, w jaki czas wchodzi nasze ciało.
Na poziomie biologii reaguje ono na zmianę kierunku energii i światła. Układ hormonalny i rytm dobowy przechodzą w fazę aktywacji i pojawia się naturalna gotowość do działania nie z poziomu presji, ale z poziomu synchronizacji z naturą.
Wiecie dlaczego tak słabo realizują się nasze noworoczne postanowienia? Bo podejmujemy je w chwili, kiedy nie jesteśmy jeszcze gotowi działać. To dzisiaj, 21 marca jest moment, żeby ruszyć w nowym kierunku, z energią, nie tylko własną, ale też z energią ziemi.
Od kiedy się o tym dowiedziałam nigdy nie podjęłam wyzwania w styczniu. Moje ciało spało, jak miś w gawrze.
Lekkie ruchy zaczęłam dwa tygodnie temu. Trochę Tai Chi, tak tylko na rozruch. Od poniedziałku ruszam pełną parą, trochę, jak z pracami w ogrodzie. Może NW, może step, trochę treningu siłowego, jeszcze nie wiem. Mam cały weekend, żeby to zaplanować.
Ted z usuniętym płynem z kolana, wstrzykniętym sterydem siedzi na d… i nie przeciąża nogi. Za tydzień rezonans i kolejne spotkanie z ortopedą. Nie pospacerujemy sobie w naszym ulubionym parku, w którym dzisiaj, tradycyjnie pojawią się, pierwszy raz po zimie, budki z najlepszymi w okolicy lodami.
Dobrej wiosny Wam życzę i dobrego weekendu💚
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz